Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

paulie2(rocco) kans op een nieuw leven.

 
Zo nu en dan zoek ik via internet een papegaaitje op die ik kans wil geven op een beter leven.Ik zoek dan naar een papegaai die bijvoorbeeld plukprobleempjes heeft of sociale problemen.
Ik maak ze dan tam en ik zet ze op de beste voeding(harrisons) en ik doe mijn best om het ze zo goed mogelijk te maken. en wanneer ik denk dat hij er klaar voor is, zoek ik een nieuw adoptie baasje. die probeer ik zo goed mogelijk voor te lichten en onder contract mogen ze dan de zorg overnemen.
een tijdje geleden had ik paulie herplaatst, want paulie was niet tam toen ik hem kreeg en ik wilde hem graag weer tam maken.uiteindelijk kreeg ik hem zover dat hij de aandacht leuk begon te vinden en al gauw bleek hij helemaal stapelgek op mijn vriend te zijn.Mijn vriend had helaas geen tijd genoeg voor hem, en ik besloot een nieuw baasje voor hem te zoeken. toen er iemand belde die belang had bij paulie heb ik hem uitgenodigd, er was een klik.en het was tijd om paulie met pijn in mijn hart te laten gaan.
na een poosje hebben we nog een keer afgesproken en paulie en zn nieuwe baasje waren dolgelukkig samen.dit gaf me een gerust gevoel en dat betekende dat ik tijd en ruimte had voor een nieuwe uitdaging.
ik ging op marktplaats op zoek en na een paar dagen kwam ik een bonte boer tegen die er niet uitzag,helemaal kaal op de bost, niet geringd en in mijn ogen klaar voor een nieuw leven.
ik ging er dezelfde dag nog naartoe en ik haalde hem op.de mensen waar hij toen nog woonde zeiden dat het plukgedrag net was begonnen en dat er al weer nieuwe veren doorkwamen.dit geloofde ik niet, want er was geen enkele nieuwe veerkoker te zien op het roze kale buikje.hij heette toen nog rocco.

ik heb hem inmiddels al weer een paar maand en ik heb hem paulie genoemd.
in dit geval is het dus paulie2.
hij was heel bang toen ik hem net had en ook niet gewend om uit zn kooitje te komen.ik gaf hem de vrijheid om zelf te bepalen of hij in of uit zn kooi wilde.
ik zette hem in een hele grote kooi, samen met mikey mijn andere bonte boer.
deze kooi beviel hem blijkbaar niet want algauw zat ie elke dag in de kooi van mijn grijze roodstaart.
ik heb toen de grote kooi maar aan mijn grijsje gegeven en de bonte boertjes elk een kleinere kooi.
ik ben begonnen tegen hem te praten, en al gauw had ik het idee dat hij zich rustiger begon te voelen.hij had helemaal zn plekkie gevonden in zn eigen kooitje en vloog elke ochtend even een rondje door de kamer.
inmiddels eet hij uit mijn hand, hij is nog wel bang voor me maar ik ben zn vertrouwen aan het winnen.hij durft nog niet op mijn hand, maar ik laat hem elke keer naar mij toe komen als hij een lekker zonnebloempitje wil.hij weet dus dat ik niet achter hem aan kom, en dat hij veilig bij me kan komen.hij pakt de pitjes heeel voorzichtig uit mijn hand en wanneer hij eet laat ik mijn hand vlak bij liggen.
nu bijt hij soms zachtjes in mijn hand en hij is aan het onderzoeken wat ik ben volgens mij.ik moest mezelf wel even dwingen om niet te schrikken wanneer hij mn hand wil pakken, en nu is het dus zover dat ik mijn hand durf te laten liggen wanneer hij me bijt.Ik probeer hem over te halen om op te stappen door mijn ene hand voor hem te houden en met mijn andere hand het pitje te geven.hij hangt wel helemaal over mijn hand heen om het pitje te pakken, maar hij wil nog niet opstappen.ik hoop dat het binnenkort beter gaat..

inmiddels heb ik een manier gevonden waardoor ik hem wat dichter bij me kan krijgen, ik doe in het voerbakje wat zaad, daar is ie natuurlijk gek op, want normaal krijgt ie pellets, dus dan is een beetje zaad wel verleidelijk. Het voerbakje hou ik in mijn hand en ik hou hem vlak bij paulie, ik negeer hem verder totaal, dus geen oogcontact en ik ben aan het praten tegen de andere papegaaitjes...en nu heb ik hem dus zover gekregen dat hij op het voerbakje ging staan met 1pootje en door het negeren, had hij zoiets van; he dit is niet zo eng.. ik ga er gewoon op staan, en nu gaat hij er dus gewoon met beide pootjes op staan.dus toen ik dat een paar keer achter elkaar had gedaan, had ik het zo bedacht dat ik langzaam bij zn zitstokje weg zou gaan en op mijn bed ging zitten.iedere keer langzaam een stukje weg bij zn vertrouwde plekje, en steeds wat meer naar mij toe.de eerste keer bleef hij 5minuten zitten, toen kreeg hij ineens argwaan en vloog er van door, de 2de keer bleef hij langer zitten...en hij zat rustig te eten terwijl ik hem al vlak bij me had, ik moet wel zorgen dat ik hem niet aankijk of tegen hem praat want hij moet nog een beetje wennen om zo dicht bij mijn hand te zitten..maar het gaat dus met kleine stapjes vooruit:-d



en wie weet kan ik hem na verloop van tijd weer herplaatsen.want daar gaat het om.
als iemand nog leuke tips heeft voor het tam maken van mijn bonte boertje hoor ik het graag natuurlijk. binnenkort maak ik een vervolg aan dit verhaaltje..

 Stuur door   Dit is niet OK 

 
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags